Przejdź do treści

Wiadomości

W Sudanie Południowym pomoc na rzecz potrzebujących

  • 20 sierpnia 2018 r.
W Sudanie Południowym pomoc na rzecz potrzebujących
W Sudanie Południowym pomoc na rzecz potrzebujących

Sudan Południowy oficjalnie stał się niepodległym państwem 9 lipca 2011 roku. Był to uroczysty dzień, a jego mieszkańcy mieli nadzieję, że jest to także początek drogi dostatku i pokoju. Po ponad siedmiu latach trzeba stwierdzić, że problemów jakby przybyło. Dla duchowych synów Księdza Bosko stanowi to dalszy bodziec do poświęcenia się na rzecz tego potrzebującego narodu.   

Ostatnie lata były naprawdę trudne. Liczby, związane z tym nowym konfliktem, który dręczy kraj już od pięciu lat, mówią same za siebie: ponad 300 tys. ofiar śmiertelnych, masy uchodźców, a przede wszystkim – brak pożywienia. Około 60% osób – dwa razy tyle od 2014 roku – nie wie skąd i kiedy przybędzie coś do jedzenia, a w niektórych regionach kraju występuje groźba głodu. Wskaźniki niedożywienia osiągnęły niewiarygodnie wysoki poziom. Ponad 1 milion dzieci jest niedożywionych, a 250 tys. zagraża śmierć z głodu.

Według UNICEF, 3,4 miliona dzieci urodziło się w Sudanie Południowym od uzyskania niepodległości, a 2,6 miliona w warunkach wojny: nie znają żadnego innego kontekstu poza tym znaczonym konfliktem i strachem. W tej sytuacji wielkiego cierpienia salezjanie starają się pomagać miejscowej ludności na ile jest to możliwe: budują szkoły, szkolą nauczycieli, umożliwiają dostęp do opieki medycznej i lekarstw tym, którzy nie mają innych możliwości zadbania o swoje zdrowie.

Ważnym zaangażowaniem jest posługa na rzecz uchodźców i uciekinierów. W Dżubie, dla przykładu, salezjanie prowadzą obóz dla uchodźców, zajmując się wszystkim: rozprowadzaniem wody, żywności, odzieży, podawaniem szczepionek, edukacją.

A oprócz tego, w tym kraju działa Fundacja „Dzieło Księdza Bosko”, która wspiera pracę salezjanów poprzez dwa projekty pomocy na odległość. Jego celem wsparcie dzieci i młodzieży znajdujących się w skrajnym ubóstwie i trudnej sytuacji społecznej oraz projekt bazujący na programie rozwoju edukacyjnego dzieci i młodzieży, w ramach którego budowane są szkoły i przygotowywani nauczyciele. Tam, gdzie zachodzi konieczność pomocy, salezjanie się nie wycofują.


Udostepnij