Przejdź do treści

Wiadomości

8 stycznia: pierwsze liturgiczne wspomnienie bł. Tytusa Zemana

  • 9 stycznia 2018 r.
8 stycznia: pierwsze liturgiczne wspomnienie bł. Tytusa Zemana
8 stycznia: pierwsze liturgiczne wspomnienie bł. Tytusa Zemana

W poniedziałek, 8 stycznia, obchodziliśmy pierwszy raz liturgiczne wspomnienie bł. ks. Tytusa Zemana, którego beatyfikacja miała miejsce w Bratysławie (Słowacja) w dniu 30 września 2017 roku. Data ta zbiegła się z “dies natalis” nowego błogosławionego, który zmarł 8 stycznia 1969 roku w miejscowości Vajnory, na przedmieściach Bratysławy, gdzie urodził się 4 stycznia 1915 roku. 

Najstarszy z dziesiątki dzieci, w wieku 10 lat niespodzianie odzyskuje zdrowie za wstawiennictwem Dziewicy Maryi, której obiecał „być Jej synem na zawsze” i stać się salezjaninem kapłanem. W 1932 r. złożył pierwsze śluby zakonne, a w 1940 roku przyjął święcenia kapłańskie. Po uniknięciu „barbarzyńskiej nocy” (13‒14 kwietnia 1950) zdecydował się towarzyszyć młodym współbraciom, pomagając im w przekraczaniu „żelaznej kurtyny” w kierunku Turynu,  aby tam mogli stać się kapłanami. Pomagał także niektórym księżom diecezjalnym. Po dwóch udanych przejściach (późnym latem i jesienią 1950 r.) został schwytany przy trzeciej próbie w kwietniu 1951 roku. Ks. Tytus został aresztowany, torturowany i przez 12 lat przetrzymywany w więzieniu. Ostatnie 5 lat życia spędził na wolności po warunkowym zwolnieniu.

„Po tym poznaliśmy miłość, że On oddał za nas życie swoje.  My także winniśmy oddać życie za braci” (1 J 3,16). To właśnie wtedy, kiedy słuchał tego Słowa Bożego w czasie odprawiania Eucharystii, Tytus odczuł w sercu natchnienie i siłę do ofiarowania własnego życia za ratowanie powołań, przezwyciężając strach i będąc gotów do pełnienia woli Bożej do samego końca, pokładając ufność w Bożym miłosierdziu i trwając w nadziei na życie wieczne. Teksty z tego wspomnienia liturgicznego nawiązują właśnie do tego decydującego momentu w jego życiu, kiedy odkrył wezwanie do oddania życia dla ratowania młodych powołań.

Jego świadectwo jest urzeczywistnieniem salezjańskiego charyzmatu zbawiania ludzi młodych, co łączy się przede wszystkim z towarzyszeniem im na drodze wiary i rozeznaniu powołania, jak do tego zachęca najbliższy Synod Biskupów i Przełożony Generalny w Wiązance na obecny rok.

Teksty liturgiczne są dostępne na stronie: www.sdb.org/it/santita-salesiana/175-calendario


Udostepnij