Przejdź do treści

Wiadomości

Kraków: Święcenia diakonatu 2017

  • 27 czerwca 2017 r.
Święcenia diakonatu 2017 (fot. Adrian Sroka SDB)
Święcenia diakonatu 2017 (fot. Adrian Sroka SDB)

Panie, wejrzyj łaskawie na te swoje sługi, których przez modlitwę wyświęcamy na diakonów, aby służyli Twoim świętym ołtarzom. – to słowa, które w sobotę, 24 czerwca, podczas święceń diakonatu, do Boga Ojca skierował ks. biskup Leszek Leszkiewicz. Przez gest nałożenia rąk na głowy Artura Chejnowskiego SDB, Jarosława Krzysztonka SDB, Konrada Roszczyka SDB i Łukasza Torbickiego SDB oraz modlitwę święceń nasi bracia zostali włączeni do grona diakonów.

Atmosfera tego dnia była bardzo gorąca i to nie tylko z powodu żaru lejącego się z nieba, ale przede wszystkim z powodu emocji jakie panowały w naszej wspólnocie. Dom zapełniony gośćmi, eleganckie kreacje, piękne kwiaty, zapach schabowego, a pośród tego to co najważniejsze – tajemnica święceń. Nasi współbracia do tego dnia przygotowywali się przez 9 lat. Ostatni tydzień spędzili w Różanymstoku, gdzie przeżywali swoje rekolekcje.

Poranek rozpoczął się od uroczystej jutrzni, której przewodniczył rektor naszego seminarium ks. dr Dariusz Kozłowski SDB. W czasie modlitwy Artur, Jarek, Konrad i Łukasz w sposób uroczysty i publiczny złożyli wyznanie wiary dotykając Ewangeliarza i sygnując je własnym podpisem.

Punktualnie o godzinie 10:00 w kościele rektoralnym pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych rozpoczęła się liturgia święceń diakonatu, której przewodniczył ks. biskup Leszek Leszkiewicz. W swoim słowie zadał kandydatom do święceń osobiste pytania o ich relację z Jezusem, zwrócił uwagę na najważniejsze zadania diakonów, a także zapewnił o serdecznej pamięci i modlitwie.

Podczas tej Eucharystii, w obecności wielu współbraci, młodzieży, rodziny i bliskich stało się „coś”, co jest tajemnicą, nie jest do końca poznawalne i wytłumaczalne. Te same osoby – nasi współbracia, zostali włączeni do innego stanu, zostali przeznaczeni do innych zadań. Chociaż zewnętrznie nic się nie zmieniło, to dzięki Komuś stali się kimś innym.

W cichej modlitwie dziękowaliśmy Bogu za łaskę ich powołania i wybrania i prosiliśmy, by uczynił ich dobrymi głosicielami swojego Słowa.

Autor

Akacjusz Cybulski SDB

Źródło

Zdjęcia


Udostepnij